Θετικές εξελίξεις είχαμε για ένα σημαντικό μνημείο της Πάτρας αυτό της Αγγλικανικής εκκλησίας. Αυτό το κόσμημα της συνοικίας του Αγ. Διονυσίου αφημένο στη φθορά του χρόνου απαξιωνόταν μέρα με τη μέρα λόγω της αδυναμίας της άλλοτε ακμάζουσας Αγγλικής παροικίας να το συντηρήσει. Να που όμως ένας άνθρωπος, ο ομογενής Αθ. Στεφανόπουλος μετά την οικία Κωστή Παλαμά που αποκατέστησε και προσέφερε στην πόλη μαζί με τη ‘‘Στέγη Γραμμάτων’’ έρχεται τώρα με μια δεύτερη μεγάλη προσφορά να αναλάβει την αποκατάσταση του μνημείου αξιοποιώντας το παράλληλα ως χώρο πολιτισμού.

Η ιστοσελίδα του υπουργείου Πολιτισμού αναφέρει σχετικά με την ταυτότητα του μνημείου ‘‘Χαρακτηρίζουμε ως κτίριο που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία την Αγγλικανική εκκλησία του Αγίου Ανδρέα Πατρών, κτίσμα του 1878, επειδή παρουσιάζει μεγάλο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον και συνδέεται ιστορικά με την πόλη’’.

Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία www.koinotopia.gr θέλει να συγχαρεί όλους όσους συνέβαλαν -και ιδιαίτερα την Αγγλικανική παροικία και τον επιχειρηματία δωρητή Αθ. Στεφανόπουλο- στη δρομολόγηση αυτής της θετικής έκβασης που θα προστατεύσει το μνημείο και θα ομορφύνει την πόλη μας.

Μια μικρή συμβολή της Κοινο_Τοπίας στο πλαίσιο της ανάδειξης και προστασίας μνημείων της Πάτρας ήταν η διοργάνωση συμβολικής δράσης για την καθαριότητα και τον καλλωπισμό του περιβάλλοντος χώρου της Αγγλικανικής εκκλησίας το Νοέμβριο του 2018.

Το ξεχωριστό αυτό νεογοτθικού ρυθμού εκκλησιαστικό οικοδόμημα που θεμελιώθηκε το 1872 από τον αρχιεπ. Πατρών Κύριλλο -σε οικόπεδο που παραχωρήθηκε από το Δημόσιο- και το οποίο εξυπηρετεί ως και σήμερα τις ανάγκες της Αγγλικανικής κοινότητας της Πάτρας κατά τη διάρκεια του Β’ παγκοσμίου Πολέμου εβλήθη από τους βομβαρδισμούς και αλλάχθηκε η σκεπή του, ενώ σημάδια μπορεί να δει ο επισκέπτης ακόμα και σήμερα στην εξωτερική λιθοδομή

Στο Ιστορικό Λεξικό των Πατρών του Κ. Τριανταφύλλου διαβάζουμε περιγραφή του Ζακυνθινού ιστορικού και περιηγητή Π. Χιώτη το μακρινό 1883.”Όχι άκομψος είναι και ο μικρός ναός της Αγγλικανικής λατρείας, εις ον προσεκλήθημεν να παρευρεθώμεν την 11 της αυγής, καθ’ ην ετελείτο η λειτουργία. Ο ναός ωκοδομήθη κατά γοτθικήν αρχιτεκτονικήν εκ λίθων πυρίτου μελανού. Το διάκοσμον της στέγης τερματίζεται εις τριγωνοειδείς λίθους, και έμπροσθεν έχει πέτρινον σταυρόν. Τα παράθυρα λήγουσιν εις οξυγώνιον και κοσμούνται με υέλους πολυχρόους. Περικυκλούται υπό δενδροφύτου και ανθοφόρου άλσους. Του ένδον εις το προσβόρειον ίσταται η ιερά Τράπεζα, εφ’ ης ήσαν τα ιερά σκεύη, αλλ’ άνευ κηρίων. Πλησίον είναι ο άμβων και παρ’ αυτό τω Βαπτιστήριον. Κατά διαχώρισμα ίσταντο γυναίκες ψάλλουσαι, συνοδευόμεναι με φυσαρμονικόν κλειδοκύμβαλον.”

Πηγή: patrastimes.gr