Πρόσφατη έρευνα από το πανεπιστήμιο της Ανατολικής Φινλανδίας υποδεικνύει ποιες γυναίκες διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για κάταγμα ισχίου. Πρόκειται για την 25ετή μελέτη για τους Παράγοντες Κινδύνου και Πρόληψη της Οστεοπόρωσης (Osteoporosis Risk Factor and Prevention – OSTPRE), στην οποία συμμετείχαν 12.715 γυναίκες.

Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο Osteoporosis International.

Η έρευνα παρακολούθησε γυναίκες που γεννήθηκαν στο Κουόπιο της Φινλανδίας τα έτη 1932 έως 1941. Στο πέρας των 25 ετών, οι επιστήμονες μελέτησαν στοιχεία αναφορικά με τον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) στην ηλικία των 58 ετών και τον κίνδυνο πρόωρου κατάγματος του ισχίου μέχρι την ηλικία των 70 ετών. Επιπλέον, ανέλυσαν τη σχέση του ΔΜΣ στην ηλικία των 70 με τον κίνδυνο κατάγματος του ισχίου αργότερα στη ζωή, μέχρι την ηλικία των 83 ετών.

Οι συμμετέχουσες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες σύμφωνα με το βάρος τους: 39,6% με φυσιολογικό βάρος (ΔΜΣ 25 και κάτω), 40% υπέρβαρες (ΔΜΣ 25-29,9) και 19,9% παχύσαρκες (ΔΜΣ 30 και πάνω). Μια μικρή ομάδα 0,5% ήταν κάτω από το φυσιολογικό βάρος, ενώ το γήρας διαδραμάτισε ρόλο στην αύξηση του ΔΜΣ: σε ηλικία 70 ετών, το 33,4% των γυναικών ήταν φυσιολογικού βάρους, το 40,9% ήταν υπέρβαρες και το 25,7% παχύσαρκες.

Τα στοιχεία σχετικά με τα κατάγματα του ισχίου, τους μηχανισμούς τραυματισμού και τη θνησιμότητα συλλέχθηκαν από τα εθνικά μητρώα υγείας.

Κατά το αναμενόμενο, σε όλες τις ομάδες ο κίνδυνος κατάγματος ισχίου αυξήθηκε με την ηλικία. Ωστόσο, ο κίνδυνος πρόωρου κατάγματος αυξήθηκε ταχύτερα στις παχύσαρκες γυναίκες και πιο αργά στις υπέρβαρες γυναίκες:

Ο κίνδυνος έφτασε το 1% στις παχύσαρκες γυναίκες στην ηλικία των 66,7 ετών, ενώ στις υπέρβαρες 5,1 χρόνια αργότερα, στην ηλικία των 71,8.
Ακολούθως, ο κίνδυνος αυξήθηκε στις παχύσαρκες γυναίκες στο 2% και 4% σε 2,1 και 1,3 χρόνια νωρίτερα σε σύγκριση με τις υπέρβαρες.
Οι διαφορές των ομάδων μειώθηκαν με τη γήρανση.
Σε παχύσαρκες γυναίκες, η θνησιμότητα που σχετίζεται με κάταγμα ισχίου πέντε χρόνια μετά το περιστατικό ήταν περίπου 1,5 φορές υψηλότερη.

Μετά από περίπου 75 χρόνια, ο κίνδυνος κατάγματος του ισχίου αυξήθηκε ταχύτερα στις αδύνατες γυναίκες με ΔΜΣ προς το χαμηλότερο άκρο του φυσιολογικού βάρους. Οι γυναίκες στα όρια μεταξύ φυσιολογικού βάρους και υπέρβαρου είχαν τον μικρότερο κίνδυνο μέχρι την τρίτη ηλικία.

Στο πλαίσιο της μελέτης, οι συμμετέχουσες υποβλήθηκαν σε μέτρηση οστικής πυκνότητας DXA στο ισχίο ενώ πραγματοποιήθηκε παρακολούθηση ενός υπο-δείγματος 3.136 γυναικών. Κατά την έναρξη, οι παχύσαρκες γυναίκες είχαν κατά μέσο όρο την υψηλότερη οστική πυκνότητα, αλλά η μείωση ήταν σημαντικά ταχύτερη.

Παλαιότερες μελέτες είχαν καταλήξει πως η παχυσαρκία δρα προστατευτικά έναντι του κινδύνου για κάταγμα ισχίου. Ωστόσο, τα αντιφατικά ευρήματα σχετικά με τη σχέση ΔΜΣ και πιθανοτήτων για κάταγμα εξαρτώνται πιθανότατα από την ηλικιακή ομάδα που μελετάται σε κάθε περίπτωση. Συνήθως, η follow-up παρακολούθηση γινόταν σε σημαντικά μικρότερο χρονικό διάστημα από αυτό της μελέτης OSTPRE.
ygeiamou.gr

Πηγή: patrastimes.gr