«Τις επόμενες ώρες μπορεί να γίνουμε μάρτυρες ενός μεγάλου πολέμου», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Χαλίφα Χάφταρ. Ακόμα και δίχως την παρέμβαση αυτή, είναι προφανές ότι η Λιβύη φλέγεται. Το μέτωπο εκεί, ενδέχεται, μάλιστα, να κρίνει τόσο την έκβαση των ελληνοτουρκικών, όσο και των υπόλοιπων επεκτατικών διαθέσεων του Ταγίπ Ερντογάν. Μπορεί να αποτελέσει δηλαδή το Βατερλό ή το εφαλτήριό του…

Η Λιβύη είναι μια χώρα με μεγάλη στρατηγική σημασία στο κέντρο της Μεσογείου, η οποία, όπως είναι γνωστό, βρίσκεται στη δίνη του εμφυλίου πολέμου. Η επέμβαση της Δύσης μπορεί να ανέτρεψε το καθεστώς Καντάφι, αλλά άφησε στη θέση του μία γεωπολιτική μαύρη τρύπα, στην οποία βρήκαν χώρο κάθε είδους τζιχαντιστές και πολέμαρχοι. Σήμερα, η εικόνα έχει σε γενικές γραμμές διαμορφωθεί. Από τη μία πλευρά είναι η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση Σάρατζ με έδρα την Τρίπολη κι από την άλλη το διεθνώς αναγνωρισμένο Κοινοβούλιο και ο στρατός του Χαφτάρ. Ενώ το 2019 οι δυνάμεις του Χαφτάρ είχαν φτάσει να πολιορκούν την Τρίπολη, η μαζική αποφασιστική στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας ανέτρεψε την πορεία των πραγμάτων. Σταθεροποίησε την ετοιμόρροπη κυβέρνηση Σάρατζ και επέτρεψε στις –ενισχυμένες με πολλές χιλιάδες τζιχαντιστές που μεταφέρθηκαν από τη Συρία– δυνάμεις του περάσουν στην αντεπίθεση και να κερδίσουν εδάφη, αν και ακόμα το πολύ μεγαλύτερο μέρος της Λιβύης ελέγχεται από τις δυνάμεις του Χάφτάρ.

Μετά τον βομβαρδισμό των τουρκικών δυνάμεων στην αεροπορική βάση αλ Ουατίγια, ο Ερντογάν βρίσκεται σε στάση αναμονής, αλλά αυτή δεν μπορεί να διατηρηθεί επ’ αόριστον. Δεδηλωμένος στόχος του είναι η κατάληψη της Σύρτης και της αεροπορικής βάσεως Αλ Τζούφρα, που βρίσκεται νοτιότερα στην ενδοχώρα. Αν τα καταφέρει θα έχει ανοίξει επιχειρησιακά τον δρόμο για την κατάληψη και της Κυρηναϊκής, της ανατολικής Λιβύης. Κυρίως, όμως, θα έχει θέσει υπό τον έλεγχό του τα περισσότερα κοιτάσματα πετρελαίου, τους αγωγούς και τους τερματικούς σταθμούς.
Το εγχείρημα αυτό, όμως, είναι και στρατιωτικά, αλλά και πολιτικά πολύ δύσκολο. Κι αυτό, επειδή ισχυρές δυνάμεις, όπως η Αίγυπτος, η Γαλλία και η Ρωσία είναι εχθρικές προς αυτό το εγχείρημα, η καθεμία για τους δικούς της λόγους. Το καθεστώς Σίσι έχει προειδοποιήσει ότι επίθεση εναντίον της Σύρτης και της αλ Τζούφρα θα προκαλέσει την είσοδο του αιγυπτιακού στρατού στο λιβυκό μέτωπο, ο οποίος, λόγω γειτνίασης, θα έχει επιχειρησιακά το πλεονέκτημα. Πίσω της η Αίγυπτος, εξάλλου, θα έχει και τη Γαλλία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία. Αλλά και η Ρώσοι, που ψάχνουν ένα συμβιβασμό με τους Τούρκους στη Λιβύη δεν είναι διατεθειμένοι να ανεχτούν τη μετατροπή της σε τουρκικό προτεκτοράτο.

Ο βομβαρδισμός της αλ Ουατίγια ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς τον Ερντογάν για την αποφασιστικότητα των αντιπάλων του. Ακόμα και οι Ρώσοι, οι οποίοι ξεκαθάρισαν ότι δεν είχαν καμία συμμετοχή, πιθανότατα θα αντιλήφθηκαν τα μαχητικά που πετούσαν προς την αλ Ουατίγια, αλλά δεν έκαναν τίποτα για να προειδοποιήσουν τους Τούρκους. Δεν αποκλείεται να είχαν και ενημερωθεί. Παρά την προσπάθεια της Άγκυρας να υποβαθμίσει το πλήγμα που δέχθηκε και επιχειρησιακά και πολιτικά στο γόητρό της, είναι υποχρεωμένη να σταθμίσει εκ νέου τα πράγματα και να σκεφτεί πολύ πριν προχωρήσει σε επίθεση στη γραμμή Σύρτη-αλ Τζούφρα. Οι διπλωματικές ενέργειες δεν της έλεγαν και πολλά, αλλά το βαρύ αεροπορικό πλήγμα το κατανόησε πλήρως.

Στην πραγματικότητα, οι αντίπαλοί του έδειξαν στον Ερντογάν ότι έχει υπερβεί τα όρια κι ότι αν συνεχίσει έτσι θα έχει έμπρακτες απαντήσεις. Όπως προαναφέραμε, είναι πλέον σαφές ότι η Τουρκία έχει απέναντί της έναν άτυπο συνασπισμό δυνάμεων. Όλα δείχνουν ότι οι Γάλλοι έχουν διαβεί το Ρουβίκωνα. Η Αίγυπτος όχι μόνο έχει στείλει το τελεσίγραφό της, αλλά και το διεθνώς αναγνωρισμένοι Κοινοβούλιο της Λιβύης, όπως και το Συμβούλιο των φυλών έχουν επίσημα ζητήσει από το Κάιρο να επέμβει στρατιωτικά για να προστατεύσει τη Λιβύη από του Τούρκους. Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και το μήνυμα του Αραβικού Συνδέσμου. Ξεκαθάρισε ότι «απορρίπτει τις παράνομες τουρκικές παρεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις των αραβικών χωρών, ιδίως στο Ιράκ, τη Συρία και τη Λιβύη», όπως δήλωσε ο γενικός γραμματέας του Οργανισμού Άχμεντ Αμπούλ Γάιτ. Αν και ο Πούτιν δεν θέλει να τα σπάσει με τον Ερντογάν, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ ανακοίνωσε ότι η χώρα του αναπτύσσει πρωτοβουλία για άμεση συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και ότι αναμένει θετική απάντηση από την Άγκυρα.

Προς το παρόν, η Τουρκία και ο Σαράτζ δεν φαίνονται να αποδέχονται ειρηνική διευθέτηση με βάση τα σημερινά όρια. Ο εκπρόσωπος της τουρκικής προεδρίας Ιμπραχήμ Καλίν δήλωσε ότι οι διαπραγματεύσεις μπορούν να αρχίσουν μόνο μετά την κατάληψη της Σύρτης και της αλ Τζούφρα από την κυβέρνηση Σαράτζ. Για να ενισχύσει τη θέση του ο Ερντογάν προσπαθεί να εμπλέξει τους Αμερικανούς στη Λιβύη με το επιχείρημα ότι μόνο έτσι θα εμποδίσει τους Ρώσους να αποκτήσουν δεύτερη βάση στη Μεσόγειο. Αυτά είπε ο Ερντογάν στον Τραμπ και στην τηλεφωνική συνομιλία τους συμφώνησαν να συνεργαστούν πιο στενά στη Λιβύη. Η Ουάσιγκτον, μάλιστα, άρχισε τις καταγγελίες για παραβίαση του εμπάργκου όπλων που έχουν επιβάλει τα Ηνωμένα Έθνη στη Λιβύη. Ειρωνεία αν αναλογιστεί κανείς ότι είναι η Τουρκία που το έχει κατά κόρον παραβιάσει, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι. Για μια ακόμα φορά, οι ΗΠΑ αποδεικνύεται ότι έχουν επιλεκτικές ευαισθησίες. Τώρα καταφέρθεηκαν εναντίον των Ρώσων μισθοφόρων, οι οποίοι τοποθέτησαν νάρκες. «Επαληθευμένες φωτογραφικές αποδείξεις δείχνουν τις παγίδες και τα ναρκοπέδια που φτιάχτηκαν χωρίς διακρίσεις γύρω από την περιφέρεια της Τρίπολης και μέχρι τη Σύρτη από τα μέσα Ιουνίου».

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η Λιβύη θυμίζει καζάνι που βράζει. Το ζήτημα είναι πότε θα εκτοξευτεί το καπάκι. Αραβικά μίντια υποστηρίζουν, επικαλούμενα και δορυφορικές φωτογραφίες, ότι τα τελευταία 24ωρα η Άγκυρα έστειλε στη Λιβύη επιπλέον τεθωρακισμένα οχήματα, συστήματα αεράμυνας, πυροβόλα, πυρομαχικά, πυραύλους, πολυβόλα και άλλο βαρύ στρατιωτικό εξοπλισμό. Το ίδιο συμβαίνει και στο στρατόπεδο του Χάφταρ. Η Αίγυπτος έχει αποστείλει στρατιωτικό εξοπλισμό, ενώ έχουν παραταχθεί και δικές της δυνάμεις στα σύνορα, έτοιμες να εισέλθουν στη Λιβύη, εάν εκδηλωθεί επίθεση εναντίον της Σύρτης και της αλ Τζούφρα.

Παράλληλα, εντείνονται οι προσπάθειες προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία αρχικά για κατάπαυση του πυρός και στη συνέχεια για πολιτική λύση στον εμφύλιο πόλεμο. Προς το παρόν, πάντως, δεν φαίνεται πως θα καρποφορήσουν. Εάν η Τουρκία επιμείνει στην επίθεση που έχει εξαγγείλει, κατά πάσα πιθανότητα θα έλθει σε άμεση σύγκρουση με την Αίγυπτο. Σε μία τέτοια περίπτωση, οι Τούρκοι θα πρέπει να πολεμήσουν μακριά από τη χώρα τους, έχοντας την Ελλάδα να παρεμβάλλεται μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, ενώ οι Αιγύπτιοι θα χρειαστεί απλά να περάσουν τα σύνορα, έχοντας εξασφαλισμένη τη γραμμή ανεφοδιασμού τους.

Πηγή: patrastimes.gr