Για κακοποίηση μουλαριών κατηγορείται 40χρονος κτηνοτρόφος ορεινού χωριού του Δήμου Αγιάς. Μετά από έρευνα αστυνομικών του Α.Τ. Αγιάς, κατόπιν καταγγελίας πολίτη, διαπιστώθηκε πως επτά μουλάρια, που έχει στην κατοχή του, είχαν τα πόδια τους δεμένα με τριχιές.

Πρόκειται για το γνωστό σε αρκετούς παστούρωμα, μια πρακτική για πολλούς βάρβαρη, για άλλους αναγκαία και προστατευτική για το ζώο, αφού περιορίζει τις κινήσεις του σε συγκεκριμένο χώρο και ελαχιστοποιούνται ποικίλες απειλές για τη ζωή του.

Σε βάρος του κτηνοτρόφου σχηματίσθηκε δικογραφία, του επιβλήθηκε ήδη το διοικητικό πρόστιμο των 500 ευρώ για κάθε ζώο (σύνολο 3.500 ευρώ), η υπόθεση μεταβιβά­στηκε στον Εισαγγελέα Λάρισας, ενώ ενη­μερώθηκε και η Διεύθυνση Κτηνιατρικής της Περιφέρειας Θεσσαλίας, η οποία σήμερα θα προβεί σε αυτοψία.

*Το παστούρωμα (ή μπαστούρωμα ή περδούκλωμα ή περδούκλι) είναι το δέσιμο των ποδιών του ζώου μεταξύ τους, συνήθως ένα μπροστινό και ένα πίσω της ίδιας πλευράς ή τα πόδια ανά δύο δεμένα. Ακόμα πιο επώδυνη πρακτική είναι το δέσιμο των ποδιών του ζώου με το κεφάλι, κάτι που ορισμένοι συνηθίζουν σε βοοειδή.

Σύμφωνα με φιλοζωικές οργανώσεις, το πα­στούρωμα αποτελεί βαρύτατη μορφή κακοποίησης, καθώς τα ζώα δένονται από πολύ μικρές ηλικίες -υπάρχουν, όπως υποστηρί­ζουν, κτηνοτρόφοι που δένουν τα πόδια των ζώων εκτροφής αμέσως μετά τον απογαλα­κτισμό τους- και περνούν όλη τους τη ζωή έχοντας μεγάλες δυσκολίες στην παραμικρή τους κίνηση. Πολλές φορές δεν μπορούν καν να περπατήσουν, πέφτουν και δεν είναι λίγες φορές που -ειδικά τα κατσίκια- σπάνε τα πόδια τους στην προσπάθεια να πηδήξουν ή να τρέξουν.

Τα εξαρθρώματα και τα κατάγματα είναι σύμφωνα με το «onlarissa.gr», ιδιαίτερα συχνά. Τα «παστουρωμένα», μάλιστα, άλογα και γαϊδούρια, όταν πέσουν, πολλές φορές δεν μπορούν να ξανασηκωθούν και πεθαίνουν από κολικούς λόγω ακι­νησίας. Αλλά δεν είναι μόνο η κίνηση που εμποδίζεται. Παράλληλα, τα ζώα δεν μπο­ρούν να ξαπλώσουν ή να χαλαρώσουν στον ύπνο τους. Ειδικά τα ζώα που έχουν τα πόδια δεμένα με το κεφάλι, ζουν μια ζωή σκυμμέ­να, χωρίς κανένα περιθώριο να τεντώσουν το σώμα τους και να υψώσουν το κεφάλι τους. Εκτός των παραπάνω, το δέσιμο των ποδιών προκαλεί τενοντίτιδες ή αποκοπή τένοντα και βαθιές πληγές του δέρματος λόγω της τριβής με το σκοινί, οι οποίες μπορούν να καταλήξουν και σε ακρωτηριασμό του ζώου με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη μετέπειτα ζωή του.

Το παστούρωμα, σύμφωνα με την Πανελ­λαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομο­σπονδία, που κάνει τεράστιο αγώνα να εξαλειφθει η πολύ παλιά αυτή πρακτική, συνη­θίζεται κατά κόρον στα νησιά, κυρίως στις Κυκλάδες (Πάρο, Νάξο, Φολέγανδρο, Ανά­φη, Σέριφο, Κίμωλο), αλλά και σε Ρόδο, Κρήτη, Κέρκυρα κι αλλού. Σε μικρότερη έκταση συναντάται στην ηπειρωτική Ελλάδα. Η εν λόγω Ομοσπονδία, μέσω των κατά και­ρούς ανακοινώσεών της, αλλά και επιστο­λών στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, στις Κτηνιατρικές και Αστυνομικές Διευθύνσεις και στην Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος, πιστεύει πως η πρακτική αυτή αποτελεί κα­τάφωρη παραβίαση των κανόνων ευζωίας των ζώων, προκαλεί τραυματισμούς αλλά και ακρωτηριασμούς, είναι δε μια από τις χειρότερες μορφές διαρκούς κακοποίησης.

Επισημαίνει, επίσης, πως το φαινόμενο αυτό αν και φαίνεται παράλογο στον κάθε νοήμονα άνθρωπο, θεωρείται μια συνηθισμένη πρακτική για να μην πηδήξουν τα ζώα τις ατελείς ή ανύπαρκτες περιφράξεις, να μην απομακρυνθούν από το σημείο βοσκής ή να παχύνουν λόγω του περιορισμού των κινήσεων. Ουσιαστικά τα ζώα υπόκεινται σ’ όλη τη ζωή τους σ’ ένα αδιάκοπο μαρτύριο στον βωμό του εύκολου κέρδους, αλλά και της ευκολίας των ιδιοκτητών, που δεν θέ­λουν να κάνουν σωστές περιφράξεις ή να επιτηρούν τα ζώα τους ως οφείλουν.

Πηγή: www.

Πηγή: patrastimes.gr